I rritur me keshillat
e prindërve, arsimtarëve, profesorëve, pra veprimi në bazë të rregullave të
caktuara nga ta, kanë qenë bazë për zhvillimin tonë, pa marrë parasyshe se sa kemi
qenë ose jo të ndegjueshëm ndaj tyre!
Ardhja e pozites time
në pozitën e prindit, më bënë të kuptoj që pa ndihmën e tyre është vështirë për
një zhvillim normal dhe adekuat në shoqëri, pra ndihma e përvojës mendoj se
është e domosdoshme për këtë gjë!
Pa dashur të gjykoj se
a kanë pasë gjithmonë të drejtë apo jo, me rëndësi është që një qenie që të
lind apo adopton dhe të servon më të mirën nga vetja duke e reformuar gjithmonë
konceptin!
Me zhvillimin e trupit
dhe mendjes, njeriu fillon të kërkon dicka tjetër si në aspektin edukativ, po
ashtu edhe arsimor e professional, mendor e kreativ, apo cfare do qofte natyre
tjeter!
Prej përvojave
personale, vlen të përmenden legjendat, heronjët dhe idollët, që jam duke u
munduar ta shtjelloj si temë.Heroi i forti, Gjykuesi mësuesja, ndërmjetësuasja
dashuria etj. kanë qenë prindërit e mi.Në periudha të ndryshme kohore, njeriu
fillon të evoloj në të gjtha aspektet, pra krijon mendime të ndryshme
‘’idolle’’, ndrron personalitetin, thjesht ka nevojë për informata të reja,
vlenë të ceket kalimi nga shikimi i filmave vizatiomor në filmat artistik të
moshës dhe deri të filmat për të rritur!
Gjatë periudhave
tranzicionale, njeriut më nuk i duken të arsyeshme disa nga gjërat e lartë
cekura dhe fillojnë t’i shkëputin mardhëniet, pra tentojnë të ju ikin heronjëve
dhe idollëve të tyre, në anën tjeter ndoshta nuk është se nuk kanë nevojë më
për ta, por ego e mund në shumicën e rasteve këtë gjë, por edhe kyqja ne
direksione të tjera, pra nëse mund të them epoka të ndryshme të zhvillimit, pra
në të panjohura, në kontakte të krijuara vetë-natyrshem në raste të ndryshme
etj, pra tërë ky evolim me rrugë të reja bën që t’i ngrijë natyrshëm mardhëniet
me heronjët e kaluar dhe ndoshta tenton të dojë dhe të krijoj heronjë dhe
idollë të rinjë.
Pra, të gjitha këto
kalime, në aspektin dhe kuptimin bukfal janë ‘’Ngrirje e mardhënieve’’, pra një
spjegim metaforik nga memorja dhe analiza për t’i kujtuar dhe përsëritur
ndoshta nga vetë nevoja, por kthimi në to edhe për ti rikonceptuar një nevojë
edhe më e madhe për mua!
Kujtimet e ngrira në
mendje, janë gjëra që duhet të shkrihen për t’i kujtuar dhe rikonceptuar, gjë
që të hynë në punë me bashkëkohoren.